|
Dag Reader, Onlangs bladerde ik door mijn dagboek. Daar stond het: pagina na pagina, maand na maand, in mijn eigen geschrift: ik moet meer vertragen. Voelen. Vertrouwen op mijn intuïtie. Steeds opnieuw las ik het. Ik wist het al lang. En deed het toch te weinig. Bijna elke vrouw kent dat verlangen. Jij vermoedelijk ook. En ik dus ook 🙂 Dus ging ik een eerlijk gesprek aan met mezelf, al schrijvend. In vraag en antwoord. Dat is mijn manier om steeds dieper te komen in plaats van in rondjes te draaien. Bovenaan een nieuwe bladzijde schreef ik: “Ik weet wat ik moet doen. Ik weet wat werkt bij mij. WAT HOUDT ME TEGEN?” Wat volgde bracht zoveel helderheid. Stiekem wist ik het al. Maar ik wou de waarheid niet zien. Die waarheid verscheen op papier: “toch verdoe ik minstens evenveel tijd op mijn gsm. Aan socials, het nieuws, scrollen.” Het gaat dus niet over tijd. De tijd is er wel. Alleen vult die zich met afleiding in plaats van met ruimte voor mezelf. Dat was het excuus dat ik mezelf vertelde, en het excuus dat ik zoveel vrouwen die ik begeleid hoor zeggen: "het is zo druk. Ik heb geen tijd." (Vertel jij het jezelf ook?) Toen ik dat zwart op wit zag, zo helder dat ik het niet meer kon ontkennen, kwam de vraag die voor verandering zorgde: “DUS. Wat als ik de persoon ben die wél die keuze maakt?” Ik schreef verder, niet meer analyserend, maar voelend. Hoe die versie van mij eruit ziet. Hoe het voelt om haar te zijn: “Ik voel me groter. Lichter. Dicht bij mezelf. Niet vanuit opjagen of ‘dit moet’, maar vanuit weten wat ik nodig heb. En daar moeiteloos voor kiezen.” Het werd helder. Grijpbaar. En plots wél haalbaar. Door dit te voelen - niet weten maar echt voelen - veranderde het van een ‘ik zou moeten’ naar een ‘ja, dit is wat ik wil’. Vaak denken we dat we iets extern nodig hebben om te veranderen: meer tijd, coaching,... . Maar al wat we nodig hebben zit vaak al in ons, op een dieper niveau dan enkel ons hoofd. In wat ons lichaam ons vertelt. In de wijsheid van onze emoties. In de inzichten die opkomen als we stoppen met redeneren en beginnen te voelen. Schrijven - in dialoog met jezelf, zoals ik het doe en aanleer - brengt je daar. Dieper dan je hoofd. Naar de ruimere wijsheid die al in je zit. Naar de antwoorden die daar te vinden zijn. Dat is wat ik al jaren doe. En waarmee ik de vrouwen in de schrijfavonden begeleid.
“Dit doet echt deugd. Het brengt rust. Thuis neem ik me ook voor om te schrijven, maar er komt altijd iets tussen. Hier is het een engagement naar mezelf toe, en daar komt niets tussen.” - deelneemster schrijfavond Voel jij ook die ‘ja’ van binnen? Dan is 16 maart jouw avond. Waarom juist nu? De lente geeft energie en goesting: de eerste terrasjes, terug sporten, vaker afspreken. Zalig. Maar agenda’s lopen ook stilletjes vol. En voor je het weet verlies je het contact met jezelf. Deze avond is die bewuste ruimte. Zodat jij de lente start vanuit verbinding met jezelf. Op 16 maart log je in, er speelt een zacht muziekje. Je zoekt een rustig plekje, legt je schrijfgerief klaar, neemt een drankje. Om 19u beginnen we. Je krijgt schrijfprompts als houvast. Je hoeft niets te delen. Je schrijft voor jezelf, wetende dat je niet alleen bent, en er op dat moment andere vrouwen zijn die dezelfde keuze maken. Van 19u tot 20u30. Deelname: €21. 🌼 Kies voor verbinding met jezelf - reserveer je plek → Liefs, Anja PS. Twijfel je? Antwoord op deze mail — ik vertel je graag meer. Liefs, Op de hoogte blijven van Wildflowers? Dat kan via de nieuwsbrief of instagram www.wildflowerscommunity.be |
Wildflowers Nieuwsbrief Dag Reader, Ik schrijf al zo lang ik me kan herinneren. Stapels dagboeken heb ik. Volgeschreven in goede tijden en in moeilijke. In periodes van twijfel en periodes van helderheid. Schrijven was altijd al mijn manier om mezelf beter te leren kennen. En hoe meer ik schreef, hoe meer ik besefte: het schrijven zorgt voor helderheid. Voor antwoorden. En voor verandering. Want door te schrijven vond ik antwoorden op vragen waar ik mee worstelde: wat moest ik doen? Hoe pak...
Wildflowers Nieuwsbrief Veilig blijven heeft een prijs Dag Reader, Ik was 18 en zat in mijn eerste jaar sociaal werk. De docent vroeg iets aan de groep. Ik wist het antwoord. Geen twijfel mogelijk. Maar ik zei niets. Ik keek naar beneden. Liet mijn haar voor mijn gezicht vallen. Wachtte tot iemand anders sprak. Dat was mijn strategie geworden: onzichtbaar blijven. Zo weinig mogelijk opvallen. Want opvallen betekende oordeel. En oordeel kende ik al van kinds af aan. Ik had geleerd: pas je aan,...
Wildflowers Nieuwsbrief Kreeg je deze mail doorgestuurd en wil je op de hoogte blijven? Reageer op deze mail om je te abonneren op de nieuwsbrief. Aangenaam. Ik ben Anja van Wildflowers, intuïtie-alchemiste. Die titel kwam niet van mij. Die kwam van vrouwen die ik begeleid heb. Vrouwen die echt transformeerden. Zoals Carine, die zei: "Door de vragen die Anja stelde kreeg ik meer inzicht in wat ik écht wil, en hoe ik dat kan bereiken. Ik kreeg een paar hele mooie - verrassende - inzichten, en...