|
Ik schrijf al zo lang ik me kan herinneren. Stapels dagboeken heb ik. Volgeschreven in goede tijden en in moeilijke. In periodes van twijfel en periodes van helderheid. Schrijven was altijd al mijn manier om mezelf beter te leren kennen. En hoe meer ik schreef, hoe meer ik besefte: het schrijven zorgt voor helderheid. Voor antwoorden. En voor verandering. Want door te schrijven vond ik antwoorden op vragen waar ik mee worstelde: wat moest ik doen? Hoe pak ik dit aan? Hoe geraak ik uit deze situatie? Al die vragen stelde ik mijn dagboek, en er is nog nooit een situatie geweest waarin ik het antwoord niet vond. Simpelweg ik, mijn pen en mijn dagboek. Maar dat was niet altijd zo vanzelfsprekend. Want net zoals de meeste vrouwen leerde ik ook om de antwoorden buiten mezelf te zoeken. Waarom we de antwoorden zo vaak elders zoeken Als we ergens mee worstelen, gaan we nadenken. Of we vragen advies. We volgen de mening van anderen. Kortom: we zoeken de oplossing buiten onszelf. Dat hebben we altijd zo geleerd. Op school waar de leraar het antwoord wist. Op het werk, waar je doet wat van je verwacht wordt. Bij onze vriendinnen waar we te rade gaan. En ik zeg niet dat dat niet kan of mag. Maar de grote valkuil is dat we énkel dat doen. En niet bij onszelf te rade gaan. Want wat écht bij ons past, kunnen anderen niet beantwoorden. We ontdekken het ook niet door meer na te denken. We ontdekken het als we ons er voor openen, op een dieper niveau. Als we stoppen met zoeken en beginnen te voelen. Er is een verschil tussen wat juist is en wat klopt En dit onderscheid verandert alles: Juist is extern. Het zijn de verwachtingen, de adviezen, een norm waar je aan moet beantwoorden. Juist is wat anderen zouden doen. Wat zij vinden dat ‘juist’ is om te doen. Maar zij zijn niet jij. Wat voor jou belangrijk is, is wat kloppend voelt. Dat is intern. Het voelt ruimer. Rustiger. Zekerder. Het is het gevoel van ‘Dit is het’. Geen twijfel, gewoon weten. Dat onderscheid kennen we allemaal. Maar we leerden er nooit op te vertrouwen. (En voor de duidelijkheid: ik zeg niet dat je niet mag gaan voor wat ‘juist’ is. Zolang het ook kloppend voelt :-) ) Wat ik zo pijnlijk vind… Weinig vrouwen staan spontaan stil bij de vraag: klopt dit eigenlijk wel voor mij? Meestal gebeurt dat pas als het niet anders meer kan. Als ze in een burn-out zitten. Als ze zich opgesloten voelen in een gouden kooi. Als ze beseffen: ik weet eigenlijk niet meer wie ik ben. Ook bij mij was dat het geval. Mijn burn-out opende mijn ogen. Maar je hoeft niet te wachten tot het zover komt. Je kunt nu al bewaken dat je jezelf blijft. Door te beginnen voelen wat klopt. Door verbinding te maken met jezelf, en te schrijven. Hoe ik het aanleer bij Wildflowers Schrijven werkt het best als je jezelf uitdaagt om laag voor laag te zakken. Steeds dieper. Zo doe ik het, en zo begeleid ik ook de vrouwen in de schrijfavonden.
Op die manier blijf je niet in rondjes draaien. Je komt steeds dichter bij jezelf, en bij de antwoorden die al lang in je zitten.
“Ik besefte dat ik onbewust steeds keek naar anderen om te zeggen wat ik moest doen, terwijl ik het eigenlijk zelf wel wist. Alleen durfde ik dat niet vertrouwen. Bij Wildflowers leerde ik om dat wel te doen.” — deelneemster Wildflowers Wil jij ook voelen wat klopt? Op 16 maart is er de online schrijfavond. Dat is nog slechts 5 dagen. Gun jezelf deze verbinding met jezelf. Leer voelen wat klopt voor jou, zodat je kunt bloeien zoals je bedoeld bent. Maandag 16 maart, van 19u tot 20u30. Online. €21. Liefs, Anja PS. Dit is de laatste mail voor de schrijfavond. Twijfel je nog? Antwoord op deze mail. Ik vertel je graag meer. Liefs, Op de hoogte blijven van Wildflowers? Dat kan via de nieuwsbrief of instagram www.wildflowerscommunity.be |
Wildflowers Nieuwsbrief Dag Reader, Onlangs bladerde ik door mijn dagboek. Daar stond het: pagina na pagina, maand na maand, in mijn eigen geschrift: ik moet meer vertragen. Voelen. Vertrouwen op mijn intuïtie. Steeds opnieuw las ik het. Ik wist het al lang. En deed het toch te weinig. Bijna elke vrouw kent dat verlangen. Jij vermoedelijk ook. En ik dus ook 🙂 Dus ging ik een eerlijk gesprek aan met mezelf, al schrijvend. In vraag en antwoord. Dat is mijn manier om steeds dieper te komen in...
Wildflowers Nieuwsbrief Veilig blijven heeft een prijs Dag Reader, Ik was 18 en zat in mijn eerste jaar sociaal werk. De docent vroeg iets aan de groep. Ik wist het antwoord. Geen twijfel mogelijk. Maar ik zei niets. Ik keek naar beneden. Liet mijn haar voor mijn gezicht vallen. Wachtte tot iemand anders sprak. Dat was mijn strategie geworden: onzichtbaar blijven. Zo weinig mogelijk opvallen. Want opvallen betekende oordeel. En oordeel kende ik al van kinds af aan. Ik had geleerd: pas je aan,...
Wildflowers Nieuwsbrief Kreeg je deze mail doorgestuurd en wil je op de hoogte blijven? Reageer op deze mail om je te abonneren op de nieuwsbrief. Aangenaam. Ik ben Anja van Wildflowers, intuïtie-alchemiste. Die titel kwam niet van mij. Die kwam van vrouwen die ik begeleid heb. Vrouwen die echt transformeerden. Zoals Carine, die zei: "Door de vragen die Anja stelde kreeg ik meer inzicht in wat ik écht wil, en hoe ik dat kan bereiken. Ik kreeg een paar hele mooie - verrassende - inzichten, en...