Mijn adem stokte toen ze dit zei... (herken je dit?)
|
Kreeg je deze mail doorgestuurd en wil je op de hoogte blijven? Reageer gewoon even voor de wekelijkse Wildflowers-nieuwsbrief. âLieve Reader, Vorige week nam ik deel aan een familieopstelling. Een vrouw stond tegenover de representant van haar jongere zelf en zei: "Ik zie je. Misschien zie ik je voor het eerst." Mijn adem stokte. Tranen prikten in mijn ogen. Want dit... Dit ken ik zo goed. Herken jij het ook? Dat verhaal van een stukje van jezelf niet zien. Een stukje van jezelf wegstoppen. Omdat je je ervoor schaamt, of omdat je bang bent voor de reactie van anderen. Bij Wildflowers vrouwen is het vaak hun spirituele stuk, hun eigenzinnige stuk, het stuk dat heel goed weet wat ze wil (zeker als dat anders is dan wat anderen verwachten). Je durft haar niet helemaal tonen. Of je voelt dat ze niet welkom is in je omgeving. Dus stop je haar weg, dat stukje van jou. Tot je beseft dat ze zo diep weggestopt is, dat je haar niet langer kunt zien. En dan voel je het verlies. Niet dramatisch. Gewoon... een gemis. Er fluistert iets: 'Ergens onderweg ben ik een stukje van mezelf kwijtgeraakt.' Zoveel vrouwen worstelen hiermee. En wat ik telkens zie gebeuren als we samen schrijven, is iets bijzonders... Allemaal mogen ze er zijn We zijn niet Ă©Ă©n versie van onszelf. Er zit een klein, gekwetst kind in jou. Maar ook die vrolijke spring-in-'t-veld. Die wijze, oudere versie van jezelf die zo goed is in relativeren. Die oneindige krachtbron waar je je mee kunt verbinden. Allemaal zijn ze er. Allemaal willen ze gezien worden. En wat gebeurt er als je ze allemaal de ruimte geeft? Als je ze omarmt - allemaal, Als je ze ziet - allemaal, Als je ze aan het woord laat - allemaal, dan begint het helen. Dat is het punt waarop je voelt: 'Dit klopt. Dit ben ik. Helemaal. Zo kan ik echt in mijn kracht staan.' Hoe je dit doet? Schrijven is de sleutel. Op papier komen al die delen van jezelf eindelijk aan het woord. Ook die stukken die je wegstopte. Evelyn ervaarde het zo: "Vroeger schreef ik vooral in moeilijke periodes, waardoor schrijven voor mij somberheid betekende. Nu, bij Wildflowers, ervaar ik het als iets positiefs en helends. Het brengt me rust zoals yoga en ademwerk dat doen." Katoo schreef: "Dankzij de schrijfvragen heb ik echt tijd genomen om tot mezelf te komen. Ik ben warmer en zachter, niet alleen naar mezelf maar ook in mijn relaties. Ik begrijp nu veel beter wat mijn noden zijn. Het geeft me rust en helderheid." Dit is wat schrijven doet. Het maakt je heel. Maandag 2 februari - nog 3 plekken đ BlinkHuis Gent, Vlaanderenstraat 53 đ 19u - 20u30 đ¶ âŹ21 (alles inbegrepen) â Warme begeleiding van begin tot eind â Schrijven in stilte, samen met andere Wildflowers-vrouwen â Drankje en kleine snack â Delen mag, hoeft niet â Thuiskomen bij jezelf Er zijn nog 3 plekken. De groep is bewust klein gehouden voor intimiteit en rust.
Gratis annuleren tot 72u op voorhand. Waarom nu? Omdat je dit moment verdient. Omdat je jezelf helemaal mag zien. Omdat er andere vrouwen zijn die dit ook voelen, en samen is het minder eng. En omdat de plaatsen bijna vol zijn. Nog niet zeker? Probeer deze korte schrijfoefening: Schrijf 5 minuten over: "Als ik mezelf helemaal zou zien, zonder oordeel, wat zou ik dan zien?" Laat het rommelig zijn. Laat het eerlijk zijn. Voel je na die 5 minuten iets lichter? Een klein beetje helderder? Dat is de kracht van schrijven. En op 2 februari krijg je daar 90 minuten voor, met begeleiding, in de nabijheid van vrouwen die je begrijpen. âđ Ja, ik schrijf mee op 2 februariâ Nog 3 plekken. Maandag 2 februari. Ben jij erbij? Liefs, Anja PS. Heb je vragen? Twijfel je? Antwoord op deze mail voor een gratis kennismakingsgesprek. Dan sparren we even vrijblijvend. Ik weet hoe spannend het kan zijn om naar zo'n avond te komen. En soms helpt het om gewoon even te praten. PPS. Op 16 maart is er ook een online schrijfavond (voor als je ver woont of liever vanuit huis meedoet). Maar die van 2 februari is live, en er is iets magisch aan het fysiek samen zijn. Als je kunt, kies dan voor deze.
Op de hoogte blijven van Wildflowers? Dat kan via de nieuwsbrief of instagramâ www.wildflowerscommunity.be |
âAnja - In Essentie
Wildflowers Nieuwsbrief Dag Reader, Er is Ă©Ă©n moment in mijn leven dat ik als een absoluut keerpunt beschouw. Het moment was kort, maar heeft alles veranderd. Het was het moment waarop ik voelde dat er iets veel dieper in mij zat. Onder de onzekerheid. Onder het mezelf verstoppen. Want dat is wat ik toen deed. Keihard. Ik liet mijn haar voor mijn gezicht vallen. Hield mijn ogen afgewend. Maakte me klein (letterlijk en figuurlijk). Ik deed alles om niet op te vallen. Tot dat ene gesprek met...
Wildflowers Nieuwsbrief Dag Reader, Twee jaar geleden stond ik voor 300 mensen op een podium in Gent. Ik had nog nooit een lezing gegeven. Mijn innerlijke criticus vond dit véél te ver uit mijn comfortzone. En toch zei ik ja, na een paar dagen twijfelen. Dit is geen succesverhaal uit de boekjes. Verre van. De lezing was niet goed. Ik had het publiek niet mee. In dezelfde zaal werd de catering voor de receptie erna klaargezet, waardoor de aandacht nog verder afgleed. En ik stond daar maar,...
Wildflowers Nieuwsbrief Dag Reader, Ik schrijf al zo lang ik me kan herinneren. Stapels dagboeken heb ik. Volgeschreven in goede tijden en in moeilijke. In periodes van twijfel en periodes van helderheid. Schrijven was altijd al mijn manier om mezelf beter te leren kennen. En hoe meer ik schreef, hoe meer ik besefte: het schrijven zorgt voor helderheid. Voor antwoorden. En voor verandering. Want door te schrijven vond ik antwoorden op vragen waar ik mee worstelde: wat moest ik doen? Hoe pak...