Radicaal?
|
Kreeg je deze mail doorgestuurd en wil je op de hoogte blijven? Een korte reply is voldoende :-) Het was even stil hier. Eind juni deelde ik een blogbericht dat van diep kwam: dat ik mijn Good Girl op vakantie stuurde. Daarin schreef ik dat ik mezelf ontsla van de plicht tot wat dan ook. Inclusief het schrijven van wekelijkse nieuwsbrieven. Dat bracht veel teweeg. Het feit dat ik me niet meer voornam om wekelijks naar buiten te komen, zorgde voor een beweging naar binnen. Naar meer voelen en meer zijn. En dat? Dat zorgde voor vuur. Voor boosheid, verontwaardiging, passie en een keiharde gedrevenheid. Als je net als ik ondernemer bent, herken je het ongetwijfeld. Mijn hart huilde. Om de wereld. Om hoeveel er oppervlakkig geworden is. Om hoe makkelijk we onszelf kwijtraken in het ‘hoe het hoort’, tot we niet meer voelen wat we zelf willen. Om hoe snel we onze aandacht laten afglijden naar nieuws dat er niet toe doet, terwijl de wereld - op sommige plekken letterlijk - in brand staat. Om hoe klimaatactivisme, consuminderen en een leven met meer diepgang en bewustzijn automatisch ‘radicaal’ lijken te zijn, en om de polarisering die ik elke dag ervaar (lees de reacties op facebook en je weet wat ik bedoel). Wat ik de afgelopen maand ook ontdekte, is hoe er onder deze boosheid en verdriet een verlangen zit. Een verlangen naar leven van binnenuit. Naar zelfleiderschap: zelf kiezen, zelf vorm geven aan een leven dat klopt. En dan niet enkel een leven dat klopt voor onszelf, maar ook voor de komende generaties. Voor alle soorten op aarde. Voor het grotere geheel. Een verlangen naar de diepere lagen: naar zingeving en verbinding, naar het besef dat ik deel ben van iets veel groters dan mezelf. Dát is waar het voor mij over gaat. Dat is de rode draad. En alles wat daar niet in past - de trucjes, de moetjes, het masker van 'hoe het hoort', daar wil ik even niets mee te maken hebben. Ik heb geen idee waar ik uitkom. Maar ik weet één ding heel zeker: ik zal het tenminste op míjn manier gedaan hebben. Voor wat klopt voor mij, en voor een wereld met meer verbinding en diepgang. Want dat is de enige manier die ik ken. En de enige die ik wil kennen. Dat vuur onder je huid. Het verdriet om de wereld. Het stille verlangen om het anders te doen. Als dat zo is: je bent niet de enige. Verre van. Dat wou ik even delen 🙂 Anja Op de hoogte blijven van Wildflowers? Dat kan via de nieuwsbrief of instagram www.wildflowerscommunity.be |
Anja - In Essentie
Dag lieve Reader, Dit is de meest rauwe en naakte nieuwsbrief die ik ooit schreef. Omdat ik haar de plek wou geven die ze verdient, vind je de tekst niet hier, maar via deze link. Ik hoop oprecht dat je even doorklikt. En dat je me laat weten wat je er van vindt. En - wie weet - als het je aan iemand doet denken, stuur je het dan door? Dank je wel, Op de hoogte blijven van Wildflowers? Dat kan via de nieuwsbrief of instagram www.wildflowerscommunity.be
Wildflowers Nieuwsbrief Van gekwetst naar ruimte in drie korte vragen Ik zat op een terrasje in een parkje in Gent. Ik had iemand gevraagd of ik te gast mocht zijn in zijn podcast, en we spraken af om elkaar bij een drankje beter te leren kennen. Het gesprek begon goed. Hij leek geïnteresseerd toen ik vertelde over mijn vorige werk bij vzw’s. Maar toen ik over Wildflowers begon, leek er iets te veranderen in hem. Hij keek weg. Zei wat afwezige “mm-hmm’s”. Was afgeleid door wat rondom ons...
Wildflowers Nieuwsbrief We zien het verkeerd Kreeg je deze mail doorgestuurd en wil je op de hoogte blijven? Klik op de knop onderaan deze mail om je te abonneren op de nieuwsbrief. Dag Reader, Wanneer we een doel of een droom hebben, denken we: Oh, dat wil ik zo graag! Dus ik ga er over bijleren. Mezelf bijschaven. Beter worden. Meer ervaring opdoen. En dan zal ik er voor kunnen gaan. Denk maar aan de vrouw die vier coachingsopleidingen volgde voor ze zichzelf durfde promoten. Of die collega...